Dua laga awal Super League méré dua carita béda. Ngalawan PSM bisa comeback, ngalawan Persija malah ticengklak di ahir. Ku kituna, urang bisa ningali naon nu geus alus jeung naon nu masih kudu urang benahkeun saméméh Persib asup ka ACL Two.
Persib geus maén dua kali di Super League.
Hasilna?
Meunang ngalawan PSM.
Terus éléh ngalawan Persija.
Lamun ditingali tina hasil mah gampang.
Tilu Poin, Terus Zonk
Tapi, lamun urang eureun sakeudeung keur ningali kumaha Persib maén, caritana jadi leuwih panjang.
Ngalawan PSM, Persib sempet tinggaleun tapi bisa balik unggul.
Ngalawan Persija, Persib geus nyoba ngajaga pertandingan, tapi tungtungna kudu kaasupan ahir laga.
Dua pertandingan ieu béda.
Tapi duanana bisa jadi bahan keur maca Persib ayeuna.
Sabab sanggeus Persija, Persib teu boga waktu panjang keur ngeluh.
Aya ACL Two.
Aya lawan Asia.
Jeung tingkat kasalahanna bakal béda.
Ngalawan PSM: Persib Bisa Hudang
Ngalawan PSM, Persib teu langsung meunang.
Malah kudu katinggaleun heula.
Gol gancang lawan ngajadikeun Persib kudu ngudag.
Babak kahiji ogé can bisa disebut nyaman.
Tapi sanggeus turun nginum, permainan Persib robah.
Tekanan leuwih karasa.
Serangan leuwih hirup.
Jeung ahirna tilu gol bisa dibales.
Ieu sisi positifna.
Persib bisa hudang.
Lamun rencana awal teu jalan, Persib masih boga cara keur ngarobah kaayaan.
Éta penting.
Sabab moal unggal pertandingan Persib bisa unggul ti menit awal.
Waktu katinggaleun, Persib kudu wani ngudag. Tapi ulah nepi ka kabawa buru-buru. Lamun cara maén teu jalan, kudu aya akal séjén pikeun ngarobah jalanna pertandingan.
Tapi aya hiji hal nu kudu dipikirkeun:
Naha Persib kudu nungguan tinggaleun heula kakara permainan hirup?
Nah, ieu nu kudu jadi catetan.
Boga Bola Teu Salawasna Hartina Ngontrol
Ieu salah sahiji hal nu sok matak kabita ku statistik.
Possession gede.
Passing loba.
Bola lila di suku.
Tapi naha lawan bener-bener diteken?
Eta nu leuwih penting.
Persib bisa boga bola, tapi lamun balna ngan muter di tukang, terus balik deui, lawan mah teu kudu sieun.
Ngontrol pertandingan téh lain saukur boga bola.
Ngontrol téh nalika Persib bisa maksa lawan terus mikir jeung terus mundur.
Gerakan geus aya. Progresi ogé katingali. Sababaraha ruangan masih bisa dibuka. Tinggal kumaha carana peluang éta dimanfaatkeun.
Eta nu kudu terus dipaluruh tina kaulinan Persib.
Terus Ngalawan Persija?
Nah, di dieu caritana rada beda.
Tekananna leuwih gede.
Pertandinganna leuwih panas.
Rohangan leuwih sempit.
Jeung unggal kasalahan karasa leuwih mahal.
Persib bisa ngalawan.
Bisa nahan.
Bisa nyieun ancaman.
Tapi tungtungna, hiji momen dina ahir pertandingan ngarobah hasil.
Persib éléh 1-2.
Nu kudu dipikirkeun lain ngan:
“Naha Persib bisa kalah?”
Tapi:
“Kumaha bisa pertandingan leupas dina momen siga kitu?”
Sabab pertandingan 90 menit teu cukup lamun fokus ngan dijaga dina sabagian waktu.
Nu Jadi Masalah Teu Salilana Pemain
Lamun aya gol, sok gampang nunjuk hiji jalma.
Bek salah.
Kiper salah.
Gelandang telat.
Tapi sepak bola mah teu kitu basajan.
Sateuacan lawan nepi ka hareupeun gawang, aya proses panjang.
Pressing teu salawasna jalan. Dina sababaraha momen, jarak antarlini jauh teuing jeung ruang pertahanan jadi kabuka. Lawan bisa ngamangpaatkeun celah éta keur asup. Komunikasi ogé kudu leuwih rapet supaya gerakan lawan teu gampang asup ka area bahaya.
Jadi lamun hayang nganalisis Persib, ulah buru-buru nanya:
“Saha nu salah?”
Leuwih hade nanya:
“Kunaon ieu bisa kajadian?”
Eta bedana nonton jeung maca pertandingan.
Dua Laga Ieu Nunjukkeun Hiji Hal
Persib bisa ngarobah pertandingan.
Eta geus kabuktian waktu ngalawan PSM.
Tapi Persib can salawasna bisa ngontrol pertandingan ti awal nepi ka ahir.
Eta ogé katingali waktu ngalawan Persija.
Jadi masalahna lain Persib teu boga kualitas.
Masalahna leuwih ka konsistensi.
Maén alus sababaraha menit mah cukup pikeun nunjukkeun poténsi. Tapi nu leuwih penting, Persib kudu bisa ngajaga level éta sapanjang pertandingan.
Pressing ogé teu cukup lamun ngan muncul sakali dua kali. Nalika bola leungit, tim kudu langsung siap balik nyusun pertahanan. Nyerang kudu dibarengan ku kesiapan keur transisi.
Unggul ogé sarua. Sakali meunang skor lain hartina pertandingan geus aman. Persib kudu nyaho iraha kudu terus ngudag, iraha kudu leuwih tenang, jeung kumaha ngajaga hasil nepi ka peluit panjang.
Eta nu disebut dewasa dina pertandingan.
Transisi Jadi Catetan Penting
Aya hiji bagian nu kudu leuwih diperhatikeun: transisi.
Persib keur nyerang.
Bola leungit.
Terus naon?
Naha langsung diteken deui?
Atawa lawan dibéré waktu keur ngatur serangan?
Sabalikna, waktu Persib meunang bola:
Naha langsung maju?
Naha aya pemain nu langsung lumpat ka ruang kosong?
Atawa malah balik deui ka tukang?
Sababaraha detik siga kitu bisa ngarobah pertandingan.
Jeung di level Asia, eta bakal leuwih karasa.
Ti PSM jeung Persija, Ayeuna Ka Asia
Nah, ieu bagian nu paling penting.
Dua laga awal Super League lain ngan saukur dua pertandingan.
Eta bisa jadi cermin keur Persib saméméh asup ka ACL Two.
PSM méré pelajaran:
ulah gampang nyerah waktu katinggaleun.
Persija méré pelajaran:
ulah nepi ka pertandingan leupas dina ahir.
Dua-duana kudu dibawa ka Asia.
Sabab lawan di ACL Two moal salawasna méré Persib waktu keur hudang.
Di Asia, Moal Bisa Kitu Terus
Lamun ngalawan PSM kudu nungguan babak kadua kakara panas, can tangtu bisa kitu di Asia.
Lamun ngalawan Persija aya momen lengah di ahir, di Asia bisa leuwih bahaya.
Sabab lawan bakal leuwih gancang maca.
Leuwih gancang nyerang rohangan.
Jeung leuwih siap ngahukum kasalahan.
Jadi, Persib teu ukur nanya:
“Urang geus siap can?”
Tapi ogé kudu nanya ka diri sorangan:
“Naon nu geus bener, jeung naon nu masih kudu dibenerkeun?”
Persib Teu Kudu Sieun Ka FC Seoul
Urang teu kudu nganggap lawan Asia siga monster.
Teu kitu.
Persib boga kualitas pamaén. Pangalaman ogé aya. Mental tanding geus kabentuk.
Tapi sagalana kudu kaluar dina momen nu tepat. Sabab di level Asia, boga modal hungkul can cukup. Nu diuji téh kumaha éta modal dipaké nalika pertandingan keur hésé.
Tapi ulah datang bari ngarasa dua laga awal Super League geus cukup keur ngabuktikeun sagalana.
Belum.
Justru dua pertandingan éta kudu dijadikeun bahan diajar.
Ngalawan PSM, Persib diajar kumaha carana balik deui.
Ngalawan Persija, Persib diajar kumaha mahalna hiji momen.
Ayeuna tinggal hiji deui:
naha Persib bisa diajar tina dua pertandingan éta?
ACL Two Bakal Nguji Ieu Sadayana
Di Seoul, Persib bakal butuh leuwih ti sakadar semangat. Disiplin kudu dijaga, komunikasi kudu leuwih rapet, jeung konsentrasi teu meunang leungit. Nalika bola pindah ti hiji fase ka fase séjén, transisi ogé kudu leuwih rapih.
Sabab di level Asia, hiji momen leutik bisa ngarobah jalanna pertandingan.
Jeung nu paling penting:
butuh permainan nu konsisten.
Persib teu bisa ngan alus dina sababaraha menit, tuluy lima menit saterusna konsentrasina leungit. Pressing luhur ogé kudu dibarengan ku réaksi nu gancang nalika bola leungit. Lamun serangan geus maju jeung loba pamaén nu naék, kudu jelas saha nu nutup jeung kumaha tim balik nyusun pertahanan.
Éta nu ngabédakeun antara maén agrésif jeung maén anu bener-bener terkontrol.
Sagala-galana kudu nyambung.
Jadi, Persib Geus Siap Can?
Mun ditanya ayeuna:
“Persib geus siap ka Asia?”
Jawabanana meureun:
Aya modalna. Tapi, masih aya hal nu kudu dibenerkeun.
Eta mah leuwih jujur.
Persib teu kudu sampurna pikeun ngalawan FC Seoul.
Tapi Persib kudu leuwih disiplin tibatan dua pertandingan awal.
Kudu leuwih konsisten.
Kudu leuwih gancang maca kaayaan.
Jeung kudu leuwih pinter ngatur pertandingan.
Sabab di Asia, moal unggal kasalahan bisa ditebus ku comeback.
Ti GBLA, Ka GBK, Terus Ka Seoul
Laga ngalawan PSM méré kabagjaan.
Laga ngalawan Persija méré kuciwa.
Tapi dua-duana sarua pentingna.
Nu hiji ngajarkeun:
“Urang bisa bangkit.”
Nu hiji deui ngingetan:
“Ulah nungguan nepi ka telat.”
Ayeuna Persib kudu mawa dua pelajaran éta ka Seoul.
Lain keur ngabuktikeun Persib leuwih hebat ti saha.
Tapi keur ningali:
sabaraha jauh Persib geus berkembang.
Sabab pertandingan Asia lain ujian anu datang tiba-tiba.
Persib geus ngamimitian ujian éta ti pertandingan-pertandingan saméméhna.
Jawabanana bakal katingali tina prosesna. Kumaha Persib latihan, kumaha tim maén di lapangan, jeung nu paling penting, kumaha maranéhna ngabenerkeun kasalahan sanggeus pertandingan.
Sabab progres teu ukur katingali tina hasil. Persib bisa ngukur kamajuanana tina cara tim diajar jeung ngabenerkeun kasalahan.
Jeung ayeuna, waktuna ningali hasilna.
Tungtungna Mah Ieu Nu Penting
PSM geus kaliwat.
Persija ogé geus kaliwat.
Skorna moal bisa dirobah.
Tapi, Persib masih bisa diajar.
Ti PSM, Persib meunang pelajaran ngeunaan kumaha carana hudang. Sementara ti Persija, tim meunang pangeling supaya ulah gampang leungit fokus.
Dua pertandingan éta méré dua pelajaran penting saméméh Persib asup ka ACL Two.
Dua pertandingan, dua pelajaran. Ayeuna waktuna Persib ngabuktikeun yén tim geus diajar saméméh asup ka ujian anu leuwih beurat di Seoul.
Ayeuna FC Seoul geus nungguan.
Naha Persib bakal datang ngan mawa modal percaya diri?
Atawa datang bari mawa sagala pelajaran ti dua laga awal Super League?
Eta nu bakal katingali di lapangan.
Jeung meureun, ieu nu paling penting:
Persib teu kudu salawasna sampurna. Tapi Persib can meunang hak keur eureun diajar.
MEMÉRSIB ANALISIS
Persib teu cukup dilalajoan, tapi Persib perlu dibaca




